Nieuwsoverzicht

Op 23, 24 en 25 mei vond de landelijke vleermuistuintelling plaats. Vliegende vleermuizen in de tuin met het blote oog waarnemen en tellen kan slechts gedurende een hele korte periode, van zonsondergang tot het echt donker is. Ondanks dat het weer niet overal meezat, is er op veel plekken geteld. Iedereen bedankt voor het meedoen!

Het is eind mei en de vleermuizen komen in de avondschemering tevoorschijn, op jacht naar muggen en andere insecten. Misschien ook wel bij jou in de tuin? Ontdek het zelf op 23, 24 of 25 mei en laat op Tuintelling.nl weten hoeveel vleermuizen jij hebt geteld.

Net als bij ons staat in de periode rond Moederdag ook bij vleermuizen alles in het teken van moeders. Voor de vleermuismoeders is namelijk een drukke tijd aangebroken: de kraamperiode. Daarom zetten we deze prachtige nachtdieren zo vlak voor Moederdag even in het zonnetje.

De Zoogdiervereniging vraagt in 2025 aandacht voor alle verschillende woelmuissoorten en laat zien hoe leuk, bijzonder en nuttig deze kleine zoogdieren zijn. Dé woelmuis bestaat niet. In Nederland leven wel vijf soorten woelmuizen. Tijdens het Jaar van de woelmuis stellen we de verschillende woelmuizen uitgebreider voor en vertellen we meer over hun specifieke eigenschappen en leefgebieden.

Al sinds 2007 kunnen we via de Beleef de Lente-camera’s van Vogelbescherming Nederland smullen van unieke, spectaculaire en soms ontroerende beelden van diverse vogels. Dit jaar voegen we daar een bijzondere nieuwe soort aan toe: de woelmuis! Een zoogdier-cam is bovendien een primeur in de Beleef de Lente-geschiedenis.

De wasbeerhond is een roofdier uit de familie der hondachtigen. Oorspronkelijk is deze soort afkomstig uit Oost-Azië. In de vorige eeuw is de wasbeerhond in het Europese deel van Rusland ingevoerd voor de pelsdierfokkerij. Vanuit fokkerijen zijn individuen ontsnapt of uitgezet en uiteindelijk verwilderd, waardoor de soort nu in grote delen van Centraal- en Noord-Europa voorkomt. In Nederland is, vrij ongemerkt, een wijdverspreide populatie ontstaan in Noord-Nederland en de Flevopolder.

In een brief aan de Tweede Kamer adviseert de Zoogdiervereniging minister Mona Keijzer en staatssecretaris Jean Rummenie om de Omgevingsregeling die eDNA aanwijst als geschikte methode voor vleermuisonderzoek op te schorten. Er is meer onderbouwing nodig om deze innovatieve methode betrouwbaar in de markt in te kunnen zetten.

Op 27 februari is in een zijtak van de Maas bij Oijen (gemeente Oss) een drijvende hoogwatervluchtplaats voor bevers geïnstalleerd. Op 24 maart legden cameravallen de eerste bever vast die de constructie van binnen verkende.

Het monitoren van zoogdieren gebeurt op verschillende manieren. Zo wordt er geïnventariseerd door middel van wildcamera’s of batdetectors of gaan enthousiaste vrijwilligers het veld in om uitwerpselen of andere sporen te zoeken. Ook het verspreidingsonderzoek naar muizen gebeurt op een unieke manier. Daarvoor wordt namelijk een andere diersoort ingezet; de kerkuil.

Voor vleermuizen die gebruik maken van gebouwen als verblijfplaats is afgelopen jaar onderzocht of eDNA kan worden gebruikt om verblijfplaatsen aan te tonen of uit te sluiten. De overheid heeft een wijziging in de omgevingsregeling doorgevoerd die eDNA als opsporingsmethode erkent als maatregel ter invulling van de specifieke zorgplicht bij de na-isolatie van de spouwmuur van grondgebonden woningen. De Zoogdiervereniging maakt zich zorgen en is teleurgesteld na het doorvoeren van de omgevingsregeling.

Recreatie behoort wereldwijd tot de top drie van de meest gemelde bedreigingen voor beschermde gebieden en soorten. In Europa, delen van Azië en Zuid-Amerika staat recreatie zelfs op de eerste plaats.1 Waarom vormt recreatie zo’n ernstige bedreiging voor dieren? De meeste bekende effecten hebben betrekking op veranderingen in diergedrag, die vaak op korte termijn door individuen kunnen worden gecompenseerd. De langetermijneffecten, zoals mogelijke gevolgen voor de vruchtbaarheid, zijn echter grotendeels onbekend. Om hier meer inzicht in te krijgen, analyseerden we gegevens over edelherten en recreanten die gedurende een periode van 31 jaar op de Zuidwest-Veluwe verzameld zijn.

Op het moment van schrijven, eind februari, ontluiken de eerste krokussen. Het zonnetje laat zich wat vaker zien en de eerste merels roepen het bij het ochtendgloren van de daken. Kortom, de lente is in aantocht! Wie zonnepanelen heeft, ziet de opbrengst weer oplopen. Maar onder dat zonnepanelendak kunnen ook vogels en vleermuizen leven. Wat betekent dat?

Op 27 februari 2025 is de eerste drijvende hoogwatervluchtplaats voor bevers geplaatst bij Oijen in Brabant. Gravende dieren zoals bevers zijn een risico voor onze dijken, vooral tijdens hoge waterstanden langs de rivier. Door bevers een aantrekkelijk alternatief te bieden verminderen we de kans op graverij en verhogen we de waterveiligheid.

De Zoogdiervereniging vraagt in 2025 aandacht voor alle verschillende woelmuissoorten en laat zien hoe leuk, bijzonder en nuttig deze kleine zoogdieren zijn. Dé woelmuis bestaat niet. In Nederland leven wel vijf soorten woelmuizen. Tijdens het Jaar van de woelmuis stellen we de verschillende woelmuizen uitgebreider voor en vertellen we meer over hun specifieke eigenschappen en leefgebieden.

Afgelopen weekend hebben veel mensen molshopen geteld tijdens de Valentijnseditie van de jaarlijkse Mollentelling. Vanuit alle hoeken van het land kwamen waarnemingen binnen. Waarom zijn er zo veel molshopen te zien?

Tijdens deze speciale Valentijnseditie van de jaarlijkse Mollentelling roept de Zoogdiervereniging op om op zoek te gaan naar molshopen en je waarnemingen door te geven. Aankomend weekend is het weer zover!

Terreinbeheer dat het aantal muizen per eenheid verhoogt, verbetert de voedselsituatie voor predatoren. Door terreinen te beheren op een manier die gunstig is voor de noordse woelmuis, zorg je ervoor dat dit ook gunstig is voor predatoren, zoals de blauwe kiekendief, die het op dit moment moeilijk heeft op Texel.