In een brief aan de Tweede Kamer adviseert de Zoogdiervereniging minister Mona Keijzer en staatssecretaris Jean Rummenie om de Omgevingsregeling die eDNA aanwijst als geschikte methode voor vleermuisonderzoek op te schorten. Er is meer onderbouwing nodig om deze innovatieve methode betrouwbaar in de markt in te kunnen zetten.

Op 27 februari is in een zijtak van de Maas bij Oijen (gemeente Oss) een drijvende hoogwatervluchtplaats voor bevers geïnstalleerd. Op 24 maart legden cameravallen de eerste bever vast die de constructie van binnen verkende.

Het monitoren van zoogdieren gebeurt op verschillende manieren. Zo wordt er geïnventariseerd door middel van wildcamera’s of batdetectors of gaan enthousiaste vrijwilligers het veld in om uitwerpselen of andere sporen te zoeken. Ook het verspreidingsonderzoek naar muizen gebeurt op een unieke manier. Daarvoor wordt namelijk een andere diersoort ingezet; de kerkuil.

Voor vleermuizen die gebruik maken van gebouwen als verblijfplaats is afgelopen jaar onderzocht of eDNA kan worden gebruikt om verblijfplaatsen aan te tonen of uit te sluiten. De overheid heeft een wijziging in de omgevingsregeling doorgevoerd die eDNA als opsporingsmethode erkent als maatregel ter invulling van de specifieke zorgplicht bij de na-isolatie van de spouwmuur van grondgebonden woningen. De Zoogdiervereniging maakt zich zorgen en is teleurgesteld na het doorvoeren van de omgevingsregeling.

Recreatie behoort wereldwijd tot de top drie van de meest gemelde bedreigingen voor beschermde gebieden en soorten. In Europa, delen van Azië en Zuid-Amerika staat recreatie zelfs op de eerste plaats.1 Waarom vormt recreatie zo’n ernstige bedreiging voor dieren? De meeste bekende effecten hebben betrekking op veranderingen in diergedrag, die vaak op korte termijn door individuen kunnen worden gecompenseerd. De langetermijneffecten, zoals mogelijke gevolgen voor de vruchtbaarheid, zijn echter grotendeels onbekend. Om hier meer inzicht in te krijgen, analyseerden we gegevens over edelherten en recreanten die gedurende een periode van 31 jaar op de Zuidwest-Veluwe verzameld zijn.